Welkom op de nieuwe EE-m@gazine website!

Sinds januari 2016 kan je terecht op onze volledig nieuwe website. Voorlopig kan je nog even grasduinen op de oude website.

Menselijke maat

Ik ben in Nederland een paar keer getuige geweest van hoe kinderen die door het lint gaan, tot bedaren gebracht worden door ze in isoleercellen te stoppen, en waarbij het afvoeren van zo’n kind zeker niet altijd even ‘gepast’ gaat. Soms werden ze in een scheurjurk gestoken waarna de deur urenlang op slot ging. Ook heb ik gezien hoe deze kinderen uit ‘de isoleer’ kwamen. Vaak teruggetrokken, klein en gebroken.


In India deed ik jaren geleden een heel andere ervaring op. Ik zag daar in de sloppenwijken hoe, toen een jongen over de grens ging, het isoleren van dat kind en zijn destructieve gedrag een zaak van de menselijke maat was én bleef. Een aantal mannen wierp zich op hem: de een hield een been in bedwang, een ander een arm. Vervolgens kon de jongen zelf aangeven wie er wanneer weer van hem af ging: “Jij mag van mijn arm. Nu wil ik mijn benen weer vrij.” Toen de jongen toch te onrustig bleek, werd er nog even gewacht. Maar samen met hem werd bepaald wanneer de normale situatie weer hersteld kon worden. Daarna haalde iemand iets te drinken en werd er rustig gesproken. Ze hadden er geen isoleercel of protocol in nodig. Alleen mensen. Geen klinische cipiers, maar mensen met pedagogisch inzicht.

Meer lezen? Dit verhaal komt uit "Wij, de leraar", de nieuwste publicatie van Marcel van Herpen

http://www.marcelvanherpen.nl