Welkom op de nieuwe EE-m@gazine website!

Sinds januari 2016 kan je terecht op onze volledig nieuwe website. Voorlopig kan je nog even grasduinen op de oude website.

DictWeetje

Op de site van Onderwijs Maak Je Samen lazen we volgende leuke tip:

Als de kinderen het dictee gemaakt hebben pakken ze een groen, oranje en rood potlood. Daarmee kijken de kinderen hun eigen dictee na. Ze zetten een rood bolletje voor een woord waarvan ze weten dat het fout is, maar niet weten hoe ze het moeten verbeteren. Oranje is voor een woord waarover ze twijfelen of ze het goed geschreven hebben, en groen komt voor een woord waarvan ze zeker weten dat ze dat goed hebben geschreven.

Nadat ze dat gedaan hebben gaan ze samen met hun schoudermaatje het dictee nakijken. Ze gaan de dictees vergelijken. Als ze er achter komen dat er een verschil zit in de dictees bespreken ze het woord. Ze luisteren nogmaals naar het woord en luisteren naar de klankgroepen. Samen bespreken ze welke afspraken of categorieën er bij horen. Ze vertellen aan elkaar waarom ze denken dat een woord zo geschreven moet worden. Op deze manier zijn ze zich bewust van hun spelling. Waarom schrijf ik dit woord zo. Als ze na dit overleg nog twijfelen mogen ze in het woordenboek kijken of hulp vragen aan de juf.

bron: www.onderwijsmaakjesamen.nl

Waarom je opdrachten beter niet voorleest

Telkens ik klasbezoeken doe, stuit ik op hetzelfde probleem. In de nabespreking met de leraars geven zij aan dat de kinderen opdrachten niet meer kunnen uitvoeren zoals gevraagd. De kinderen letten onvoldoende op en leraars zien lage betrokkenheid als de oefeningen klassikaal uitgelegd worden. Maar hoe komt dat eigenlijk? Werken leraars dat dan zelf niet in de hand? En wat zegt een opdracht als ‘los op’?

Heel vaak worden alle opdrachten (in een werkboek, op werkbladen, op toetsen) nog voorgelezen en hoeven de kinderen geen moeite meer te doen om de opdracht te ontcijferen. Sterker nog, er wordt hen een leerkans ontnomen. Want een opdracht oplossen, begint bij nagaan hoe die opdracht moet opgelost worden. En dat begint, volgens mij, nog steeds met een opdracht lezen. Niet voor alle kinderen is dat even gemakkelijk.

Daarom leerde ik hen in mijn klas een snelle strategie aan:

Stap 1: zoek wat je moet doen in de opdracht (dus zoek het werkwoord).

Bv. omcirkel alle veelvouden van 2. – werkwoord is ‘omcirkel’

Stap 2: zoek het concept in de opdracht

Bv. kleur de zelfstandige naamwoorden. – concept = zelfstandige naamwoorden

Uiteraard mag je de opdracht voorlezen voor kinderen met leesmoeilijkheden, maar wie toch nog liever op zeker speelt, kan ook even het volgende doen:

1) Laat alle leerlingen individueel in stilte de opdracht lezen

2) Laat elke leerling de opdracht aan zijn/haar schoudermaatje uitleggen en samen nagaan of de duo’s begrijpen wat er moet gebeuren

3) Wie het dan nog niet weet, kan eventueel bij de leraar terecht

Nog een extra tip voor leraars van het eerste leerjaar: aan het begin van het schooljaar kunnen nog niet alle kinderen lezen. Laat ze gerust de oefening bekijken en zelf uitzoeken wat ze moeten doen.

Wedden dat de betrokkenheid hoger is? Wedden dat de kinderen de opdrachten veel bewuster uitvoeren?

Ivan Van Gucht - EE-redacteur, beleidsmedewerker en onderwijscoach CEGO

5 apps voor ... iedereen!

Op de website http://www.apps-autisme.be/ brengt de auteur verschillende handige tips samen. Hij gaat ervan uit dat de apps een duidelijke meerwaarde kunnen betekenen voor mensen met allerhande beperkingen. Maar na het verkennen van de apps blijken ze voor iedereen bruikbaar.

Lees meer...

Breek uit je klas

‘It takes a village to raise a child’ = om een kind op te voeden heb je een dorp nodig.

Dit oude Afrikaanse gezegde duikt vaak op in mijn hoofd. De kleuters in de klas, de collega’s naast de deur, de directeur in zijn bureau, de ouders aan de schoolpoort … en toch dragen we het als leerkracht vaak alleen. Wat als … we in onze klas niet op ons eilandje zouden zitten, wat als … we ondersteund zouden worden door onze collega’s, wat als … we beroep konden doen op de ouders van onze kleuters, wat als … ook oudere leerlingen paraat konden staan om met onze kleuters te spelen, wat als … we ons nog meer ondersteund zouden voelen door een netwerk. Is dat in tijden van prestatie, angst, controle en soms ook wel berusting, een utopie?

Dit artikel komt uit 'Kleuters & ik".Download het volledig artikel van Els Menu en Marieke Holvoet op deze LINK

Lees je graag het volledige tijdschrift? Bestel een abonnement op Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.